Υπηρεσίες: Εμβόλια

Το σωστό εμβολιακό πρόγραμμα είναι πολύ βασικό για την προστασία του κατοικιδίου μας. Μιλάμε για πρόγραμμα και όχι απλά για εμβόλια γιατί αυτά θα πρέπει να γίνονται σε συγκεκριμένες ημερομηνίες και όχι όποτε το θυμηθούμε. Για τα εμβόλια ισχύει η ρήση «καλύτερα να προλαβαίνεις παρά να θεραπεύεις».

Η ιδανικότερη ηλικία για την έναρξη του εμβολιακού προγράμματος είναι η ηλικία των 45 με 60 ημερών. Σε κάποιες περιπτώσεις αυτή μπορεί να γίνει και στην ηλικία των 30 με 35 ημερών με ειδικό όμως εμβόλιο. Στο εμβολιακό πρόγραμμα συμπεριλαμβάνονται οι εξής ασθένειες:

Σκύλος

Α) Παρβοΐωση: Είναι γνωστή και ως τύφος και εκδηλώνεται με εμετούς και διάρροια η οποία γίνεται αιμορραγική. Η νόσος στα κουτάβια στις περισσότερες περιπτώσεις είναι θανατηφόρος.

Β) Κορωναΐωση: Είναι νόσος του γαστρεντερικού και εκδηλώνεται με εμετούς και διάρροια, η οποία μπορεί να είναι και αιμορραγική. Ένα στα δύο κουτάβια που θα εκδηλώσουν αυτή τη νόσο θα πεθάνουν. Ο συνδυασμός των δύο παραπάνω ασθενειών είναι 100% θανατηφόρος.

Γ) Ηπατίτιδα: Οφείλεται σε ιό ο οποίος προσβάλλει το ήπαρ (συκώτι) του ζώου και προκαλεί συμπτώματα στο γαστρεντερικό σύστημα και στους οφθαλμούς.

Δ) Λεπτοσπείρωση: Οφείλεται σε μικρόβιο το οποίο μεταδίδεται στους σκύλους αλλά και στον άνθρωπο από τους επίμυες (αρουραίους) και προκαλεί ίκτερο, πυρετό και γαστεντερικά συμπτώματα. Η θεραπεία είναι δύσκολη και χρονοβόρα.

E) Λοιμώδης Τραχειοβρογχίτιδα – Παραγρίππη: Οφείλονται σε ιό ο οποίος προσβάλλει το αναπνευστικό σύστημα του σκύλου και κύριο σύμπτωμά του είναι ο έντονος βήχας (συνήθως ξερός). Δεν προκαλεί θάνατο του ζώου αλλά απαιτεί άμεση αντιμετώπιση για το φόβο εμφάνισης τυχόν σοβαρότερων καταστάσεων στο αναπνευστικό.

ΣΤ) Μόρβα: Πρόκειται για ιογενή νόσο η οποία μπορεί να εμφανίσει συμπτώματα από το γαστρεντερικό, το αναπνευστικό και το νευρικό σύστημα. Τα συμπτώματα μπορεί να εμφανιστούν όλα μαζί ή κάποια από αυτά. Η θεραπεία είναι πολύ δύσκολη και όσα κουτάβια ή σκύλοι επιβιώσουν είναι πολύ πιθανό να εμφανίζουν εφ’όρου ζωής νευρολογικά συμπτώματα.

Z) Λύσσα: Είναι ίσως η γνωστότερη νόσος του σκύλου που αφορά και τον άνθρωπο. Δυστυχώς η επανεμφάνισή της μετά από δύο δεκαετίες μας υπενθύμισε τη σπουδαιότητα των εμβολιασμών.

Η) Λεϊσμανίωση: Μετά από 20 χρόνια σημαντικών ερευνητικών εξελίξεων, το εμβόλιο της λεϊσμανίωσης του σκύλου είναι τώρα διαθέσιμο. Με το πρωτοποριακής τεχνολογίας εμβόλιο αυτό είναι δυνατό να παρέχετε στο σκύλο σας ένα νέο επίπεδο προστασίας έναντι της λεϊσμανίωσης. Το πλήρες εμβολιακό πρόγραμμα περιλαμβάνει τρείς ενέσεις σε μεσοδιαστήματα τριών εβδομάδων και παρέχει στο σκύλο σας μια μακροχρόνια εσωτερική άμυνα ενάντια στη νόσο. Μόνο ένας ετήσιος επανεμβολιασμός είναι απαραίτητος ώστε να διατηρηθεί η άμυνα του ανοσοποιητικού συστήματος του σκύλου σας έναντι της λεϊσμανίωσης.


Γάτα

Α) Πανλευκοπενία: Είναι ιογενής νόσος του γαστρεντερικού γνωστή και ως τύφος της γάτας. Προκαλεί εμετούς και αιμορραγική διάρροια και όταν προσβάλλει μικρής ηλικίας ζώα (γατάκια) είναι θανατηφόρος.

Β) Λοιμώδης Ρινοτραχειίτιδα: Οφείλεται σε ιό ο οποίος προσβάλλει το ανώτερο αναπνευστικό σύστημα δηλαδή ρινική κοιλότητα, τραχεία και πρόσθια τμήματα των πνευμόνων. Εμφανίζεται με ρινικό έκκριμα, αρκετές φορές έντονο, πταρμούς και πυρετό. Δυστυχώς παρόλες τις θεραπείες οι γάτες παραμένουν φορείς και επανεμφανίζουν πολύ συχνά τα συμπτώματα προκαλώντας επιβάρυνση του οργανισμού και αρκετές φορές καταλήγουν στο θάνατο.

Γ) Καλυκοΐωση: Η νόσος προκαλεί έλκη (πληγές) στον στοματικό βλενογόννο και αναπνευστικά συμπτώματα. Μπορεί να γίνει θανατηφόρος.

Δ) Λευχαιμία: Σε αντίθεση με τον άνθρωπο, στις γάτες προκαλείται μόνο από ιό προκαλώντας την ίδια περίπου συμπτωματολογία με τον άνθρωπο. Η νόσος μπορεί να μεταδοθεί στις γάτες με δαγκώματα ή αμυχές και είναι θανατηφόρος.

Ε) Λοιμώδης περιτονίτιδα: Η νόσος χαρακτηρίζεται από ανορεξία, δύσπνοια, διόγκωση της κοιλιάς και έντονο και επίμονο πυρετό. Οφείλεται σε ιό που προσβάλλει συνήθως νεαρές αρσενικές γάτες. Η θεραπεία είναι συνήθως χωρίς αποτέλεσμα και η απόληξη είναι ο θάνατος.

ΣΤ) Χλαμυδίωση: Οφείλεται στη χλαμύδια η οποία προκαλεί πταρμούς και βήχα με άφθονο οφθαλμικό έκκριμα. Η θνησιμότητα είναι μικρή αλλά τα ζώα παραμένουν φορείς.

ΓΝΩΡΙΖΑΤΕ ΟΤΙ

Οι μεταβολές στη χρονική διάρκεια ημέρας και νύχτας έδιναν το έναυσμα για την εμφάνιση οίστρων στις γάτες. Αυτό δεν ισχύει πλέον λόγω του τεχνητού φωτισμού στις πόλεις!

περισσότερα...

© Developed by HyperMorph 2013